İnsan özellikle öfkelendiğinde genellikle aynalara bakmaz; İnsanın yapacak daha iyi işleri vardır; yerde yürümek ya da bir şeyler fırlatmak gibi.
(One doesn't generally look into mirrors when one is especially angry; one has better things to do, like pace the floor or throw things.)
Robin McKinley'in "Mavi Kılıç" adlı eserindeki alıntı, duyguların yoğun olduğu zamanlarda öz-düşünmeden kaçınma eğilimini vurguluyor. Öfke ortaya çıktığında bireyler genellikle gergin bir şekilde yürümek veya hayal kırıklıklarını fiziksel eylemlerle ifade etmek gibi daha acil tepkilere odaklanırlar. Bu, öfkenin dikkati iç gözlemden ve kişisel farkındalıktan uzaklaştırabileceğini göstermektedir.
Bu alıntı, öfke anlarının muhakeme yeteneğimizi bulanıklaştırabileceğini ve kendi duygularımızla yüzleşmemizi engelleyebileceğini hatırlatıyor. Bizi üzen şeyle yüzleşmek yerine öfkemizin kaynağından uzaklaştıracak davranışlarda bulunabiliriz. McKinley'in sözleri okuyucuları zorlu duygusal durumlarda bile derinlemesine düşünmenin önemini anlamaya teşvik ediyor.
