Zoolojik açıdan bakıldığında insan bugün doğada neredeyse izole edilmiş bir figürdür. Beşiğinde daha az yalnızdı.
(Regarded zoologically, man is today an almost isolated figure in nature. In his cradle, he was less isolated.)
Bu alıntı, erken evrimsel durumumuz ile mevcut varlığımız arasındaki derin ayrımı vurgulamaktadır. Modern insanların doğal köklerinden nasıl giderek daha fazla koptuğunu, bunun da muhtemelen doğal dünyada bir yabancılaşma hissine yol açtığını vurguluyor. Bununla birlikte, daha geniş bir yaşam ağı içinde kökenlerimizi tanımak, alçakgönüllülüğü ve bağlılık duygusunu teşvik eder. Teknolojik ve kültürel olarak ilerledikçe bizi buraya getiren evrimsel yolculuğu hatırlamak hayati önem taşıyor. Doğayla yeniden bağlantı kurmak yalnızca kendimize dair anlayışımızı zenginleştirmekle kalmaz, aynı zamanda gezegenle daha sürdürülebilir bir ilişkiyi de teşvik eder.
