Sevgiyi, cömertliği, görgü kurallarını öğretin ve bunların bir kısmı sınıftan eve sürüklenecek ve kim bilir, çocuklar ebeveynleri eğitecek.
(Teach love, generosity, good manners and some of that will drift from the classroom to the home and who knows, the children will be educating the parents.)
Bu alıntı, eğitim ve onun örgün eğitimin ötesindeki dalgalanma etkisi hakkındaki derin bir gerçeği özetlemektedir. Çocuklara sevgi, cömertlik, görgü gibi değerleri öğretmenin yalnızca sınıfla sınırlı olmadığını vurguluyor; daha ziyade bu derslerin yakın çevreyi aşma ve aile ortamına nüfuz etme gücü vardır. Çoğunlukla yetişkinlere bağımlı öğrenenler olarak görülen çocukların, kendi evlerinde kasıtsız eğitimciler haline gelebilmeleri fikrinin doğasında bir güzellik vardır. Okulda olumlu değerlerle aşılanan çocuklar, bu ilkeleri yanlarında taşır ve ebeveynlerini ve ailelerini ustaca etkiler. Bu, eğitimin çok yönlü aktığı bir dinamik yaratarak yalnızca yetişkinlerin eğitim verdiği geleneksel hiyerarşiyi bozuyor. Bunun yerine, ailenin tüm üyelerini kapsayan işbirliğine dayalı ve sürekli bir süreç haline gelir. Okulda karakter ve nezaket öğretmek, esasen daha geniş toplumsal değişime yol açacak tohumları eker; çünkü bu değerler yalnızca bireysel çocukları değil, onların günlük olarak etkileşimde bulunduğu insanları da etkiler. Alıntı bize eğitimin, en küçük birimlerden (evler ve aileler) başlayarak toplulukları ve ilişkileri dönüştürme potansiyeline sahip, empati ve nezaketi geliştirmek için geniş kapsamlı bir araç olduğunu hatırlatıyor. Bu, hem eğitimciler hem de ebeveynler için oynadıkları ikili rolün ve titizlikle öğretilen değerlerin elde edebileceği çok daha büyük etkinin farkına varmaları açısından umut verici bir teşviktir. Sonuçta bu vizyon, yalnızca akademik becerileri değil, gelecek nesillerin duygusal ve sosyal dokusunu da beslemek için kolektif bir çabaya ilham veriyor.
---Roger Moore---
