Trajedinin temelinde insanın hastalık, savaş ve ölüm karşısında çaresiz kalması; Komedinin temeli insanın kibir (aşkın, açgözlülüğün, şehvetin, gücün kibri) karşısındaki çaresizliğidir.
(The basis of tragedy is man's helplessness against disease, war and death; the basis of comedy is man's helplessness against vanity (the vanity of love, greed, lust, power).)
Bu alıntı, insanın kırılganlıklarını vurgulayarak trajedi ve komedi arasındaki temel ayrımları vurguluyor. Trajedi, hastalık, çatışma ve ölümlülük gibi evrensel ve kontrol edilemeyen güçlere karşı kaçınılmaz mücadelelerimizden doğar, empati ve düşünmeye çağrıştırır. Tersine, komedi, mizahi veya ironik sonuçlara yol açabilen, aşırı aşk, açgözlülük, şehvet ve güç peşinde koşmak gibi ısrarcı, çoğu zaman saçma gösteriş eğilimlerimizden kaynaklanır. Temelde yatan bu insani zaafların farkına varmak, sanatta ve yaşamda trajedi ve komedinin zıt tonlarını ve amaçlarını anlamamıza yardımcı olur; doğamızın farklı yönlerine duyarlılığımızın en büyük deneyimlerimizi ve ifadelerimizi nasıl şekillendirdiğini gösterir.
