Eğitim genellikle okullar ve üniversiteler gibi kurumların duvarlarıyla sınırlı, profesörlerin bilginin birincil kolaylaştırıcıları olduğu resmi bir uğraş olarak algılanır. Bu geleneksel görüş, geçerli olmakla birlikte, bu yapıların dışında var olan geniş öğrenme fırsatlarını gözden kaçırmaktadır. Alıntı, güçlendirici bir bakış açısını vurguluyor: Kütüphaneler, postaneler ve gazete bayileri gibi günlük kaynaklardan yararlanılarak, koşulları ne olursa olsun eğitime herkes erişebilir. Bu erişilebilir kaynaklar bilgiyi demokratikleştirerek ekonomik, coğrafi veya sosyal engellerin yarattığı boşlukları kapatıyor. Kütüphaneler, sürekli öğrenme merkezleri olarak hizmet vererek çok sayıda kitaba, dijital kaynağa ve uzman yardımına ücretsiz erişim sunar. Postaneler ve gazete bayileri, kişinin güncel olaylara, kültürlere ve fikirlere ilişkin anlayışını genişletebilecek gazete, dergi ve diğer yayınlara erişim sağlar. Bu daha geniş bakış açısı, resmi ortamların dışında öz-yönetimli eğitimin önemini vurgulayarak, resmi olmayan ve yaşam boyu öğrenme kavramıyla uyumludur. Bireyleri çevrelerinde bilgi aramaya ve öğrenmeyi herkesin erişebileceği daimi bir arayış olarak görmeye teşvik eder. Eğitim için bu alternatif yolların tanınması, pek çok kişiye, özellikle de geleneksel eğitim yolları tarafından dışlanmış veya sınırlı hissedilenlere güç veriyor. Bilgi arayışının her yerde ve her zaman gerçekleşebileceği fikrini güçlendirerek merak, bağımsızlık ve dayanıklılık kültürünü teşvik eder. Sonuçta bu bakış açısı, eğitimin gerçekte neleri gerektirdiğine dair anlayışımızı genişletiyor; bunun resmi kurumları aşan, kökleri günlük yaşamda olan ve öğrenmeye istekli herkesin erişebileceği devam eden bir süreç olduğunu vurguluyor.