Güney halkının kaçaklarını geri alma konusundaki yasal hakkını sürekli olarak kabul ettim. Kongrenin eyaletlerdeki kurumlarına müdahale etme yasal hakkını sürekli reddettim.
(The legal right of the Southern people to reclaim their fugitives I have constantly admitted. The legal right of Congress to interfere with their institution in the states, I have constantly denied.)
Bu alıntı, Abraham Lincoln'ün başkanlığı sırasında kölelik ve federal otoriteyle ilgili konulardaki incelikli duruşunu yansıtıyor. Lincoln, Güney'in kaçan köleleri takip etme ve geri alma iddiasını kabul ediyor; bu da o dönemdeki kölelik kurumunun yasal ve ahlaki karmaşıklığını vurguluyor. Bununla birlikte, Kongre'nin devlet meselelerine, özellikle de federal bir meseleden ziyade bir devlet meselesi olarak gördüğü köleliğe müdahalesine karşı olduğunu da vurguluyor. Bu pozisyon, Lincoln'ün, kölelik konusundaki köklü ayrımda yol alırken, hukukun üstünlüğünü desteklemek ile Birliği sürdürmek arasında aradığı hassas dengenin altını çiziyor. Lincoln'ün görüşleri, Birlik'i korumaya olan bağlılığını ortaya koyarken, aynı zamanda belirli alanlarda federal gücün sınırlamalarına da incelikli bir şekilde işaret ediyor; bu, İç Savaş'ı ve sonraki federal politikaları derinden şekillendirecek bir konu. İfadeleri liderliğe stratejik bir yaklaşım sergiliyor: bazı bağlamlarda eyaletlerin haklarına saygı gösterirken diğerlerinde federal hükümetin otoritesini öne sürüyor. Yasal unsurların ötesinde, bu alıntı aynı zamanda sivil çatışmaya dönüşebilecek devam eden gerilimlerin de habercisidir ve Lincoln'ün kölelik tartışmasının çekişmeli ve bölücü doğası konusundaki farkındalığını göstermektedir. Bu, onun, Amerikan tarihinin en çalkantılı dönemlerinden birinde başkanlığının önemli bir yönü olan ahlaki inançlarıyla siyasi gerçekleri dengeleme çabasını özetlemektedir.