Hikaye, sizin ve benim hafızanızda birlikte inşa edeceğimiz bir hikaye. Hikaye sizin için bir şey ifade ediyorsa, daha sonra onu hatırladığınızda, onu benim yarattığım bir şey olarak değil, birlikte yaptığımız bir şey olarak düşünün.
(The story is one that you and I will construct together in your memory. If the story means anything to you at all, then when you remember it afterward, think of it, not as something I created, but rather as something that we made together.)
Alıntı, hikaye anlatımının ve hafızanın işbirlikçi doğasını vurguluyor. Bu, ilgilendiğimiz anlatının yalnızca yazarın hayal gücünün ürünü olmadığını, aynı zamanda okuyucu ile yazar arasında paylaşılan bir deneyim olduğunu öne sürüyor. Bu etkileşim hikayeye derinlik ve kişisel önem katarak hikayeyi okuyucuda daha anlamlı bir yankı uyandıran ortak bir yaratım haline getirir.
Hikayeyi birlikte inşa edilmiş bir şey olarak çerçeveleyerek yazar, okuyucuları olay örgüsüne ilişkin anlayışlarını ve yorumlarını şekillendirmede aktif bir rol almaya teşvik eder. Hikaye anılarımızın kişisel deneyimlerimiz ve yansımalarımız yoluyla geliştiği ve sonuçta hikaye ile okuyucu arasında benzersiz bir bağ kurduğu fikrini vurguluyor.
