İki tür gitarist vardır. Kişi yalnızca 'noktaların' söylediklerini okur ve çalar. Diğeri ise özel bir şeyler ekleyerek hayalini kurduğunuz notaları ve soloları çalıyor. Koca Jim Sullivan böyle bir oyuncuydu.
(There are two types of session guitar players. One reads and only plays what the 'dots' say. The other adds that something special and plays notes and solos you dream of. Big Jim Sullivan was such a player.)
Bu alıntı, teknik açıdan yetkin stüdyo müzisyenleri ile yaratıcı kıvılcımlara sahip olanlar arasındaki ayrımı vurguluyor. Müziği doğru okumak değerli bir beceri olsa da, gerçek sanat çoğu zaman performansı yükselten kişiliği ve doğaçlamayı eklemekte yatar. Big Jim Sullivan, teknik beceriyi müzikal ruhla harmanlayarak bu dengenin örneğini oluşturdu. Bu tür oyuncuları tanımak, unutulmaz, etkileyici müzikler yaratmak için yalnızca notaların ötesine geçmenin öneminin altını çiziyor.
