İçimizde -aslında kalbimiz- düşüncelerimiz ve duygularımız, başkalarıyla ve kendimizle olan ilişkilerimiz için bir 'zemin'dir; tıpkı Dünya'nın, baharda yeniden doğurabilmesi için önce onun üzerinden koşan ve sonra artık koşamayan, vücudunu beslemek için kendilerini feda eden yapraklara kadar olduğu gibi.
(Within us - the heart of us, really - is a 'ground' that is to our thoughts and feelings, our relationships with others and ourselves, as is the Earth to the leaves that first race across her and then, no longer able to run, give themselves up to nourish her body so that she may give birth again come the spring.)
Bu alıntı, iç benliğimizle doğal dünya arasındaki derin bağlantıyı vurguluyor. Nasıl ki Dünya yaprakları besleyip yenilenmeyi kolaylaştırıyorsa, iç dünyamızın da düşüncelerimizi, duygularımızı ve ilişkilerimizi beslediğini vurguluyor. Bu birbirine bağlılığın farkına varmak, bizi iç uyumun ve kişisel gelişimin önemi üzerinde düşünmeye teşvik eder; sağlıklı iç temellerin yaşamlarımızda ve ötesinde yenilenmeye ve canlılığa yol açabileceğini kabul eder.
