ფილმი გადაღებულია ვიღაცის თავში - მათი გადაწყვეტილების გამო, რომ საერთოდ გააკეთონ ეს.
(A film is made in somebody's head - out of their determination to do it at all.)
ფილმის გადაღების არსი ხშირად იწყება კამერის ამუშავებამდე დიდი ხნით ადრე. ის ბინადრობს შემოქმედის გონებაში, ჩამოყალიბებულია მათი წარმოსახვით, ხედვით და რაც მთავარია, მათი ურყევი გადაწყვეტილებით, გააცოცხლონ ეს ხედვა. ეს ციტატა ხაზს უსვამს გონებრივი კონცეფციის ღრმა მნიშვნელობას მხატვრულ შემოქმედებაში. ფილმის გადაღება არ არის მხოლოდ ტექნიკური უნარები ან რესურსები; ეს არის ისტორიის იდეა, სცენების ვიზუალიზაცია და საბოლოო ნაწილის წარმოდგენა. ეს გონებრივი პროცესი შეიძლება იყოს რთული - სავსე ეჭვებით, წარუმატებლობებითა და დაბრკოლებებით - მაგრამ მამოძრავებელი ძალა არის შემოქმედის გადაწყვეტილება, გაუძლოს. ეს ფსიქოლოგიური ასპექტი ხაზს უსვამს იმას, რომ ყველა ფილმი, განურჩევლად მისი მასშტაბისა და ბიუჯეტისა, სათავეს იღებს ვიღაცის გონებაში არსებული იდეიდან. ეს არის შემოქმედებითი სულის მოწმობა, რომელიც აიძულებს ხელოვანებს საზღვრებს გადალახონ, ექსპერიმენტები და დაბრკოლებები გადალახონ. ფილმის გონებრივი გენეზისი გვახსენებს, რომ კინოს ყოველი დიდი ნაწილის მიღმა დგას ვნებიანი ინდივიდი, რომელმაც უარი თქვა თავის მხატვრულ ხედვაზე. ასეთი განსაზღვრა მოქმედებს როგორც კატალიზატორი, რომელიც გარდაქმნის არამატერიალურ იდეებს ხელშესახებ რეალობად, საბოლოოდ აყალიბებს კულტურას, შთააგონებს სხვებს და ახდენს გავლენას თაობებზე. ის მოუწოდებს დამწყებ კინემატოგრაფისტებს, დაიჯერონ თავიანთი ხედვა და განაგრძონ, რადგან იცოდნენ, რომ შექმნის აქტი იწყება მათში, რაც გამოწვეულია მათი ხელობისადმი ურყევი ერთგულებით.
