ამ დროიდან სამყარო აგებულია მუდმივი ობიექტების ერთობლიობაში, რომლებიც დაკავშირებულია მიზეზობრივი ურთიერთობებით, რომლებიც დამოუკიდებელია სუბიექტისგან და მოთავსებულია ობიექტურ სივრცესა და დროს.
(From this time on, the universe is built up into an aggregate of permanent objects connected by causal relations that are independent of the subject and are placed in objective space and time.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ფუნდამენტურ პერსპექტივას რეალობის ბუნების გაგებაში, როგორც ეს აღიქმება სამეცნიერო და ფილოსოფიური ლინზებით. იგი ვარაუდობს, რომ სამყარო, გარკვეული მომენტიდან მოყოლებული, შეიძლება განიხილებოდეს, როგორც მუდმივი ობიექტების კოლექცია, რომელიც ინარჩუნებს თანმიმდევრულ იდენტობას დროთა განმავლობაში. ეს ობიექტები ურთიერთდაკავშირებულია მიზეზობრივი ურთიერთობების საშუალებით, რაც გულისხმობს იმას, რომ მოვლენები და ერთეულები ერთმანეთზე გავლენას ახდენენ ობიექტური და აღმოჩენილი კანონების მიხედვით, ვიდრე სუბიექტური ან ინდივიდუალური ცნობიერებაზე დამოკიდებული. ეს კონცეფცია მჭიდროდ შეესაბამება კლასიკურ მეცნიერულ მსოფლმხედველობას, ხაზს უსვამს გარე რეალობას, რომელიც არსებობს ჩვენი აღქმისგან დამოუკიდებლად. მტკიცება, რომ ეს ობიექტები „მოთავსებულია ობიექტურ სივრცეში და დროში“ კიდევ უფრო აძლიერებს მოსაზრებას, რომ სამყარო აგებულია გაზომვადი და თანმიმდევრული ჩარჩოებით, სადაც მდებარეობა, ხანგრძლივობა და მიზეზობრიობა მიჰყვება კარგად განსაზღვრულ წესებს. ასეთი პერსპექტივა ღრმა გავლენას ახდენს ეპისტემოლოგიაზე, რადგან ის აყალიბებს რწმენას, რომ დაკვირვების, გაზომვისა და ლოგიკური მსჯელობის საშუალებით კაცობრიობას შეუძლია მიაღწიოს ჭეშმარიტ ცოდნას სამყაროს შესახებ. ის ასევე ბადებს ფილოსოფიურ კითხვებს აღქმის ბუნების, რეალობისა და ადამიანური გაგების საზღვრების შესახებ - იმის გათვალისწინებით, არის თუ არა ჩვენი აღქმა ნამდვილად ამ ობიექტურ სტრუქტურას, თუ არის თუ არა რეალობის ასპექტები, რომლებიც არსებითად მიუწვდომელი რჩება. მთლიანობაში, ეს ციტატა ასახავს მსოფლმხედველობას, რომელიც აღიქვამს სამყაროს, როგორც სტაბილურ, მოწესრიგებულ სისტემას, რომელსაც მართავს მიზეზობრივი კანონები, შთააგონებს სამეცნიერო კვლევას და ფილოსოფიურ კვლევას ყოფიერების ქსოვილში.
