ოდესმე შეგიმჩნევიათ რამდენი სიჩუმეა გილბერტი? ტყის სიჩუმე .... ნაპირის ... მდელოების ... ღამის ... ზაფხულის შუადღისას. ყველა განსხვავებულია, რადგან მათი ძაფები განსხვავებულია.
(Have you ever noticed how many silences there are Gilbert? The silence of the woods....of the shore....of the meadows....of the night....of the summer afternoon. All different because the undertones that thread them are different.)
ციტატა "ანა ქარიანი ვერხვებიდან" ასახავს ბუნებაში არსებულ სხვადასხვა სიჩუმეს და ხაზს უსვამს მათ უნიკალურ თვისებებს. პერსონაჟი, სავარაუდოდ, ანა, შენიშნავს, რომ სიჩუმეს ყოველი სახეობა - იქნება ეს ტყეში, ნაპირზე თუ ზაფხულის შუადღისას - ფლობს თავისებურ არსს. ეს ცნება ვარაუდობს, რომ სიჩუმე არ არის მხოლოდ ხმის არარსებობა, არამედ გამსჭვალულია სხვადასხვა ემოციური და ატმოსფერული ტონებით, რომლებიც ახასიათებს თითოეულ გარემოს.
უფრო მეტიც, დუმილის ჭვრეტა იწვევს მკითხველს დააფასონ სიმშვიდე და სიღრმე, რომელიც გვხვდება ამ ბუნებრივ მომენტებში. დუმილის მდიდარი მრავალფეროვნება სხვადასხვა გარემოში ხელს უწყობს სამყაროსთან უფრო ღრმა კავშირს, რაც ასახავს, თუ როგორ ურთიერთობს ბუნება თავისი დახვეწილი გზით. ამ დაკვირვებით მონტგომერი ხაზს უსვამს ბუნების სილამაზესა და სირთულეს და მოგვიწოდებს, ყურადღება მივაქციოთ ჩვენი გარემოს ხშირად შეუმჩნეველ ნიუანსებს.
