მე მშურს იმ ინდუსებისა და ბუდისტების, რომლებსაც თავიანთ რელიგიაში აქვთ ფილოსოფია და წინაპართა თაყვანისცემა, რაც მორწმუნეში აყალიბებს უწყვეტობას წარსულთან და ერის მშენებლობაში ყველაზე მნიშვნელოვან ინგრედიენტს - მეხსიერებას.
(I envy those Hindus and Buddhists who have in their religion philosophy and ancestor worship which build in the believer a continuity with the past, and that most important ingredient in the building of a nation - memory.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს კულტურული და სულიერი პრაქტიკის ღრმა მნიშვნელობას, რომელიც ხელს უწყობს ისტორიული უწყვეტობის განცდას. წინაპრების პატივისცემით და ფილოსოფიური სწავლებების ჩანერგვით, თემები ავითარებენ კოლექტიურ მეხსიერებას, რომელიც აძლიერებს მათ იდენტობას და ერთიანობას. ასეთი ტრადიციები ემსახურება როგორც წამყვანს, წარმართავს მომავალ თაობებს არსებითი ღირებულებებისა და ისტორიის შენარჩუნებით. სულ უფრო გლობალიზებულ სამყაროში, წარსულთან ამ კავშირის შენარჩუნებამ შეიძლება გამოიწვიოს გამძლეობა და საკუთარი ფესვების ღრმა გაგება. ამ პრაქტიკის აღიარება ხაზს უსვამს მეხსიერების მნიშვნელობას ერის მშენებლობასა და ინდივიდუალურ იდენტობაში, შეგვახსენებს, რომ ისტორია, ტრადიცია და საერთო ღირებულებები სასიცოცხლო საფუძვლებია შეკრული საზოგადოებისთვის.
