სამ წიგნს ვკითხულობდი, რომელიც დინმა ამ კვირაში ისესხა. ერთი ვარდების ბაღს ჰგავდა - ძალიან სასიამოვნო, მაგრამ ცოტა მეტისმეტად ტკბილი. და ერთი ფიჭვის ხეს ჰგავდა მთაზე - სავსე ბალზამითა და ტანგით - მიყვარდა, მაგრამ მაინც შემივსო ერთგვარი სასოწარკვეთილებით. ძალიან ლამაზად იყო დაწერილი - ასე ვერასდროს დავწერ, დარწმუნებული ვარ. და ერთი - ღორის ჯიშის მსგავსი იყო. დინმა ის შეცდომით
(I have been reading three books Dean lent me this week. One was like a rose garden--very pleasant, but just a little too sweet. And one was like a pine wood on a mountain--full of balsam and tang--I loved it, and yet it filled me with a sort of despair. It was written so beautifully--I can never write like that, I feel sure. And one--it was just like a pig-sty. Dean gave me that one by mistake.)
მთხრობელი ასახავს დინის მიერ ნასესხებ სამ წიგნს, რომელთაგან თითოეული იწვევს განსხვავებულ გრძნობებსა და მოგონებებს. ერთი წიგნი იძლევა სასიამოვნო, ტკბილი კითხვის გამოცდილებას, რომელიც ჰგავს ვარდების ბაღს, ხოლო მეორე წიგნი, რომელიც მოგვაგონებს დიდებული ფიჭვის ტყეებს, მოაქვს როგორც სიხარული, ასევე სასოწარკვეთა მისი ლამაზი ნაწერის გამო. მთხრობელი აღფრთოვანებულია პროზაით, მაგრამ თავს არაადეკვატურად გრძნობს შედარებით.
თუმცა, მესამე წიგნი არასახარბიელოა აღწერილი, შედარებულია ღორის ბუჩქთან, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ იგი კარგად არ ეხმიანებოდა მთხრობელს. სენტიმენტების ეს კომბინაცია ხაზს უსვამს ლიტერატურის მრავალფეროვან გავლენას მკითხველზე, ზოგიერთი მოთხრობა აღფრთოვანებას იწვევს, ზოგი კი მოლოდინს არ ამართლებს.
