მე ვუთხარი: ის არ შეიძლება იყოს ისეთი ცუდი, თუ ასე ძალიან უყვარს ვარდები-თუმცა ის მხეცი არის, - თქვა უმწეოდ მამამ. დავინახე, რომ სუსტდებოდა და მხოლოდ მისი ნუგეშის მსურველი ვთქვი: არ შეიძლება ურჩხულის მოთვინიერება?
(I said: He cannot be so bad if he loves roses so much.But he is a Beast, said Father helplessly.I saw that he was weakening, and wishing only to comfort him I said, Cannot a Beast be tamed?)
რობინ მაკკინლის წიგნში "ლამაზმანი: მზეთუნახავისა და მხეცის ამბის ხელახალი მოთხრობა", ლამაზმანისა და მამამისს შორის საუბარი ვითარდება ურჩხულის ბუნებაზე. სილამაზე ასახავს ურჩხულის სიყვარულს ვარდების მიმართ, რაც ვარაუდობს, რომ ეს ვნება იმაზე მეტყველებს, რომ ის შეიძლება მთლად ცუდი არ იყოს. თუმცა მამამისი გამოთქვამს უიმედობას სიტუაციის მიმართ და ურჩხულს უცვლელად უწოდებს. მზეთუნახავი, რომელიც მიზნად ისახავს მამის ნუგეშისცემას, სვამს კითხვას, შეიძლებოდა თუ არა ურჩხულის მოთვინიერება, რაც მიანიშნებს გამოსყიდვის შესაძლებლობაზე.
ეს გაცვლა ასახავს მოთხრობის ცენტრალურ თემას: ბრძოლას გარეგნობასა და შინაგან თვისებებს შორის. სილამაზის ოპტიმიზმი ვარაუდობს, რომ სიყვარულს და თანაგრძნობას შეუძლია შეცვალოს ყველაზე ერთი შეხედვით ამაზრზენი არსებებიც კი. დიალოგი ხაზს უსვამს მოსაზრებას, რომ გაგებამ და სიკეთემ პოტენციურად შეიძლება გამოიწვიოს ტრანსფორმაცია, რითაც გამოავლინოს უფრო ღრმა ჭეშმარიტება როგორც მხეცის, ასევე თავად ადამიანის ბუნების შესახებ.
