თუ დროის მოკვლა გინდა, სცადე ის სიკვდილამდე იმუშავო.
(If you want to kill time try working it to death.)
ეს ციტატა ჭკვიანურად აბრუნებს გავრცელებულ ფრაზას „მოკალი დრო“, რათა გვთავაზოს განსხვავებული პერსპექტივა იმის შესახებ, თუ როგორ მივუდგეთ დროის კონცეფციას. როგორც წესი, „დროის მოკვლა“ გულისხმობს მომენტების უსაქმოდ გავლას ან რაღაცის მოლოდინს უმოქმედოდ დარჩენისას. თუმცა, სემ ლევენსონი მოგვიწოდებს გადახედოთ ამ აზროვნებას და გვთავაზობს, რომ ჩვენ უნდა ვიმუშაოთ დრო სიკვდილამდე, რაც გულისხმობს დროის აქტიურად და პროდუქტიულად გამოყენებას და არა მის დაკარგვას. უფრო ფართო პერსპექტივიდან, ამ ფილოსოფიას შეიძლება ჰქონდეს მნიშვნელოვანი გავლენა იმაზე, თუ როგორ ვაფასებთ ჩვენს დროს. დრო არის ერთ-ერთი ყველაზე სასრული და ძვირფასი რესურსი, რაც ჩვენ გვაქვს და ციტატა ლამაზად გვახსენებს, რომ იმის ნაცვლად, რომ დრო ტყუილად დაკარგულ მტრად მივიჩნიოთ, შეგვიძლია მივიჩნიოთ მას, როგორც რესურსს, რომელიც მაქსიმალურად უნდა გამოვიყენოთ მიზანმიმართული მოქმედებით.
როდესაც ამ იდეას ყოველდღიურ ცხოვრებაში ვიყენებთ, ის გვანათლებს, მივცეთ პრიორიტეტული აქტივობები, რომლებიც გამოწვევას ან გამდიდრებას გვაძლევს, მომენტებს აქცევს მიღწევებად და არა ცარიელ ინტერვალებად. გარდა ამისა, ამ მიდგომამ შეიძლება ხელი შეუწყოს სრულყოფილების გრძნობას და პიროვნულ ზრდას, რადგან ის გვაიძულებს მივიღოთ მიზანმიმართული გადაწყვეტილებები იმის შესახებ, თუ როგორ გავატაროთ ყოველი წუთი. თუმცა, ასევე მნიშვნელოვანია ამ მიდგომის დაბალანსება აუცილებელ დასვენებასთან და რეფლექსიასთან, იმის გაცნობიერებით, რომ დროის პროდუქტიული გამოყენება არ ნიშნავს მხოლოდ მუდმივ დაკავებას, არამედ გააზრებულ ჩართვას იმით, რაც მნიშვნელოვანია. ზოგადად, ეს ციტატა ხაზს უსვამს პერსპექტივის ძალას იმაში, თუ როგორ აღვიქვამთ ჩვენს ყველაზე შეზღუდულ და ფასდაუდებელ აქტივს - დროს - და გვაძლევს მოტივაციას, მივხედოთ მას არა როგორც რაღაცას, რომელიც უნდა შემცირდეს, არამედ როგორც ის, რაც უნდა ვიმუშაოთ სრულად და მიზანმიმართულად.
