გონებრივი ლოცვა, ჩემი აზრით, სხვა არაფერია, თუ არა ინტიმური გაზიარება მეგობრებს შორის, ეს ნიშნავს, რომ ხშირად გამოვყოთ დრო მარტო დარჩენისთვის მასთან, ვინც ვიცით, რომ გვიყვარს. მთავარია არა ბევრი იფიქრო, არამედ ბევრი გიყვარდეს და აკეთო ის, რაც საუკეთესოდ გიბიძგებს სიყვარულისკენ. სიყვარული არ არის დიდი სიამოვნება, არამედ ღმერთის სიამოვნების სურვილი ყველაფერში.
(Mental prayer in my opinion is nothing else than an intimate sharing between friends it means taking time frequently to be alone with Him who we know loves us. The important thing is not to think much but to love much and so do that which best stirs you to love. Love is not great delight but desire to please God in everything.)
ეს ციტატა ლამაზად ასახავს გონებრივი ლოცვის არსს, როგორც პიროვნულ და ინტიმურ დიალოგს ღვთაებრივთან. იგი ხაზს უსვამს იმას, რომ ასეთი ლოცვა ნაკლებად ეხება ზეპირად წაკითხვას ან ინტელექტუალურ ვარჯიშებს და უფრო მეტად სიყვარულით და ჭეშმარიტი განზრახვით გამორჩეული გულწრფელი კავშირის დამყარებას. მეგობრების ანალოგია, რომლებიც ერთად იზიარებენ მომენტებს, გვახსენებს, რომ სულიერი საუბრები შეიძლება იყოს თბილი, ავთენტური და ღია, ფესვგადგმული ნდობითა და სიყვარულით. მესიჯი მოუწოდებს მორწმუნეებს გამოყოს დრო ამ წმინდა მეგობრობისთვის, აძლიერებს აზრს, რომ ღმერთთან ხშირი, განზრახ მარტოობა აძლიერებს რწმენას და პიროვნულ ზრდას. აღსანიშნავია, რომ ციტატა სიყვარულის აღქმას უბრალო ემოციური სიამოვნებიდან გადააქვს საკუთარი ცხოვრების ღვთაებრივ ნებასთან მიახლოების გულწრფელ სურვილზე. ეს პერსპექტივა გვაძლევს გამოწვევას, გადავლახოთ ზედაპირული გრძნობები და გავზარდოთ უფრო ღრმა სურვილი, ვემსახუროთ და ვასიამოვნოთ ღმერთს ჩვენი ცხოვრების ყველა ასპექტში. ის ვარაუდობს, რომ ჭეშმარიტი სიყვარული სულიერებაში გამოიხატება ქმედებებით, რომლებიც დაფუძნებულია ჭეშმარიტ ერთგულებაში და არა სიხარულის წარმავალ წუთებში. აზრზე სიყვარულზე აქცენტი ხელს უწყობს უფრო შინაგან, გულწრფელ პრაქტიკას, სადაც ადამიანის განზრახვის გულწრფელობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ინტელექტუალური სიმკაცრე. ღვთის სიყვარულით ყოფნა ხდება ნუგეშისა და ხელმძღვანელობის წყარო, რომელიც მოუწოდებს მორწმუნეებს განავითარონ ლოცვითი ცხოვრება, რომელიც დაფუძნებულია სიყვარულზე, კავშირის სურვილზე და მატერიალური ყურადღების გაფანტვაზე უარის თქმისკენ. საბოლოო ჯამში, ეს ციტატა შთაგვაგონებს, დავინახოთ ლოცვა, როგორც დინამიური, სიყვარულით სავსე ურთიერთობა, რომელიც ამდიდრებს ჩვენს სულს და მიმართავს ჩვენს მოქმედებებს ღვთაებრივი ჰარმონიისკენ.
