მთელი ჩემი ბავშვობა სიღარიბეში იყო გაჟღენთილი. ჩემთვის სიღარიბე, გარკვეულწილად, იყო ჩემი ცხოვრების პირველი შთაგონება, ღარიბებისთვის რაღაცის გაკეთების ვალდებულება.
(My entire childhood was steeped in poverty. For me, poverty, in a way, was the first inspiration of my life, a commitment to do something for the poor.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს იმას, თუ როგორ შეიძლება პირადი გაჭირვება იყოს მოტივაციისა და სოციალური პასუხისმგებლობის ძლიერი კატალიზატორი. სიღარიბის პირადად განცდა ხშირად იწვევს თანაგრძნობის ღრმა გრძნობას და პოზიტიური ცვლილებებისკენ მისწრაფებას. ის გვახსენებს, რომ უბედურება, მიუხედავად იმისა, რომ მტკივნეულია, ასევე შეიძლება იყოს ძალისა და მიზნის წყარო, შთააგონებს ინდივიდებს, მიუძღვნან თავიანთი ცხოვრება სხვების დასახმარებლად და საზოგადოებაში ცვლილებების შეტანას.
