არც ერთი კარგი ფილმი არ არის ძალიან გრძელი და არც ერთი ცუდი ფილმი არ არის საკმარისად მოკლე.
(No good movie is too long and no bad movie is short enough.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ფილმის ხარისხისა და აუდიტორიის ჩართულობის სუბიექტურ ბუნებას. კარგად შემუშავებული ფილმი, რომელიც ემოციურად ან ინტელექტუალურად ჟღერს, ხშირად ამართლებს ხანგრძლივ ხანგრძლივობას, რადგან მაყურებელი მზად არის დახარჯოს დრო მნიშვნელოვანი გამოცდილებისთვის. პირიქით, ცუდად შესრულებული ფილმი უფრო მეტხანს გრძნობს თავს, რადგან მისი ნაკლოვანებები დროთა განმავლობაში უფრო აშკარა ხდება. ის ვარაუდობს, რომ ფილმის ხანგრძლივობა შეიძლება იყოს მისი მთლიანი ხარისხის მაჩვენებელი - კარგი ფილმები ამართლებს მათ ხანგრძლივობას, ხოლო ცუდი ფილმები აიძულებს მაყურებელს გაუძლოს იმაზე მეტს, ვიდრე უნდა. საბოლოო ჯამში, ის გვახსენებს, რომ ფილმის ღირებულება განისაზღვრება არა მისი ხანგრძლივობით, არამედ მისი მაყურებლის მოხიბვლის, გადაადგილების ან განათების უნარით.
