მტრის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი თავდასხმა არის ის, რომ დაგაკავონ, აჩქარონ, გაგაჟონონ, გაგიფანტონ, იმდენი ხმაურითა და საქმიანობით აავსონ ღვთის ხალხი და ღვთის ეკლესია, რომ ლოცვის ადგილი არ დარჩეს. ღმერთთან მარტო ყოფნის ადგილი არ არის. დუმილის ადგილი არ არის. მედიტაციისთვის ადგილი არ არის.
(One of the greatest attacks of the enemy is to make you busy, to make you hurried, to make you noisy, to make you distracted, to fill the people of God and the Church of God with so much noise and activity that there is no room for prayer. There is no room for being alone with God. There is no room for silence. There is no room for meditation.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ღრმა სულიერ გამოწვევას, რომელსაც ბევრი მორწმუნე აწყდება დღეს: დატვირთულობისა და ხმაურის მუდმივი აურზაური, რამაც შეიძლება დაჩრდილოს ღმერთთან ჩვენი ურთიერთობის ყველაზე მნიშვნელოვანი ასპექტი - სიახლოვე მშვიდი ფიქრისა და ლოცვით. კულტურაში, რომელიც კერპებს პროდუქტიულობას, სიჩქარეს და მუდმივ საქმიანობას, ადვილი ხდება მარტოობისა და დუმილის აუცილებლობის უგულებელყოფა, როგორც სასიცოცხლო სულიერი დისციპლინები. როდესაც ჩვენი ცხოვრება გადატვირთულია ყურადღების გაფანტვით, ჩვენ რისკავს დავკარგოთ წმინდა სივრცე, რომელიც საჭიროა ღმერთთან ნამდვილი დიალოგისთვის. მტრის ტაქტიკა აქ, როგორც ჩანს, დახვეწილი, მაგრამ ეფექტურია: ჩვენი დატვირთულობით დატვირთულით, ის ხელს გვიშლის განვიცადოთ სიმშვიდე, რომელიც აუცილებელია ღვთის ხმის მოსასმენად და ჩვენი სულიერი ჯანმრთელობისთვის. სიჩუმე და მარტოობა არ არის მხოლოდ მშვიდობიანი მომენტები; ისინი საფუძველია მედიტაციისთვის, გაგებისთვის და ღვთის ნებისადმი დამორჩილებისთვის. ამ მომენტებში, მორწმუნეებს შეუძლიათ მოიშორონ ზედაპირული საზრუნავი და ხელახლა დაუკავშირდნენ თავიანთი რწმენის არსს, რაც აძლევენ ადგილს ღვთაებრივი ხელმძღვანელობისთვის, რათა ავსოს მათი გული. ამ ნიმუშის ამოცნობა და განზრახ გამოყოფა დუმილისა და ლოცვისთვის ხდება სულიერი ომის სტრატეგია, რომელიც გვეხმარება წინააღმდეგობა გავუწიოთ მტრის მოტყუებას და გავაღრმავოთ ჩვენი სიარული ღმერთთან. საბოლოო ჯამში, დუმილისა და მარტოობის შენარჩუნება ხდება წინააღმდეგობის აქტი მსოფლიო ქაოსის წინააღმდეგ და ჩვენი სურვილის გამოცხადება, რომ უპირატესობა მიენიჭოს ჩვენს სულიერ კეთილდღეობას ამქვეყნიურ ხმაურზე.
