ჩვენი ცხოვრება ოცნებობს უტოპიაზე. ჩვენი სიკვდილი აღწევს იდეალს.
(Our life dreams the Utopia. Our death achieves the Ideal.)
ეს ციტატა ასახავს ღრმა პერსპექტივას ადამიანის მისწრაფებისა და სრულყოფილებისკენ სწრაფვის შესახებ. ისტორიის მანძილზე კაცობრიობას ამოძრავებდა სურვილი, წარმოედგინა და მიაღწიოს სრულყოფილ საზოგადოებას, ადგილს, სადაც ბატონობს სამართლიანობა, მშვიდობა და ბედნიერება - რასაც ვიქტორ ჰიუგო შესაძლოა უტოპიად თვლიდა. ჩვენი ცხოვრების განმავლობაში ეს ოცნება გრძელდება, რაც შთააგონებს მხატვრებს, მოაზროვნეებს და ლიდერებს უკეთესობისკენ სწრაფვისკენ, ხშირად დაბრმავებული იდეალისტური ხედვით, თუ რა შეიძლება იყოს. ეს ასახავს იმის გაგებას, რომ ჩვენი ცნობიერი არსებობა იკვებება იმედითა და ოცნებების დაუნდობელი სწრაფვით, რომლებიც შეიძლება შორეული იყოს, მაგრამ აუცილებელია მიზნისა და მოტივაციისთვის.
თუმცა, ციტატა ასევე ხაზს უსვამს დამაინტრიგებელ პარადოქსს: რომ „იდეალის“ ჭეშმარიტი რეალიზაცია ხდება მხოლოდ სიკვდილის შემდეგ. ეს მიგვითითებს იმაზე, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენი მიწიერი ამბიციები შეიძლება ჩამოუვარდეს, ჩვენი სწრაფვის მემკვიდრეობა - ჩვენი იდეალები - მარადისობაშია ჩადებული, რაც აღემატება მოკვდავობას. იგი ხაზს უსვამს იმას, რომ ადამიანის მცდელობები არსებითად არასრულყოფილი და დროებითია, მაგრამ მათი იდეალიზებული ცნებები ცოცხლობს და შთააგონებს მომავალ თაობებს.
გარდა ამისა, ეს პერსპექტივა ეჭვქვეშ აყენებს საერთო აღქმას, რომ მისწრაფებები მხოლოდ ცოცხალია; ის ამაღლებს ოცნების აქტს და იდეალისკენ სწრაფვას, როგორც კეთილშობილ, შესაძლოა ღვთაებრივ საქმეს. კონტრასტი ცხოვრებაში უტოპიის ოცნებასა და სიკვდილის შემდეგ იდეალის მიღწევას შორის ხაზს უსვამს იმედის მეშვეობით ყოფნის მნიშვნელობას, თუნდაც გარდაუვალი არასრულყოფილების ფონზე. ის შთააგონებს, გავაგრძელოთ ჩვენი სწრაფვა, იმის ცოდნა, რომ ჩვენი გავლენა სცილდება ჩვენს მოკვდავ არსებობას, აყალიბებს კოლექტიურ ცნობიერებას და, შესაძლოა, გვიხელმძღვანელებს უფრო იდეალური მომავლისკენ.
ფილოსოფიური გაგებით, ეს ციტატა ასევე იწვევს დაფიქრებას თავად სრულყოფილების ბუნებაზე - სავარაუდოდ, მუდმივად მიმავალი ჰორიზონტი, რომელიც გვიბიძგებს მუდმივად გავაუმჯობესოთ, თუნდაც იმის ცოდნა, რომ საბოლოო სრულყოფილება შეიძლება ჩვენს ხელთ არ იყოს. მიუხედავად ამისა, თავად მოგზაურობა, ოცნება და სწრაფვა არის ის, რაც მნიშვნელობას ანიჭებს ჩვენს სიცოცხლეს და სიკვდილს.