ალბათ, ადამიანური საქმეა, რომ შეხედო ასეთ სილამაზეს და ვერ მოიცვა იგი.
(Perhaps it is a human thing, to look upon such beauty and fail to encompass it.)
ციტატა რობინ მაკკინლის წიგნიდან "პეგასუსი" საუბრობს ადამიანთა გრძელვადიან ბრძოლაზე, რათა სრულად გავიგოთ და დავაფასოთ სილამაზე, რომელიც ჩვენს გარშემოა. ეს გვაფიქრებინებს, რომ მიუხედავად ჩვენი გაოცებისა და შიშის უნარისა, არსებობს თანდაყოლილი შეზღუდვა ასეთი სილამაზის არსის გაგებაში. ეს სენტიმენტი ასახავს საერთო თემას ლიტერატურაში, სადაც გმირები ცდილობენ გაიაზრონ არაჩვეულებრივი, მაგრამ აღმოჩნდნენ გადატვირთული მისი სიღრმით.
ეს ცნება ეხმიანება ჩვენს ყოველდღიურ გამოცდილებას, სადაც სილამაზის მომენტები შეიძლება იყოს წარმავალი და გაუგებარი. იგი ხაზს უსვამს იმ აზრს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენ შეგვიძლია აღფრთოვანებული ვიყოთ და ვიყოთ შთაგონებული სილამაზით, მისი მნიშვნელობის ჭეშმარიტად ჩაწერა ხშირად შეიძლება მიუწვდომელი დარჩეს. ეს ასახვა ადამიანურ გამოცდილებაზე ემსახურება როგორც შეხსენებას, რომ მივიღოთ სილამაზე, მაშინაც კი, თუ ჩვენ ბოლომდე ვერ ჩავწვდებით მას.
