მსოფლიოში 1-დან 2 მილიარდამდე ღარიბი ადამიანი, რომელსაც დღის განმავლობაში საკვები არ აქვს, ყველაზე უარესი დაავადებით იტანჯება: გლობალიზაციის დეფიციტით. როგორ ხდება გლობალიზაცია, შეიძლება ბევრად უკეთესი იყოს, მაგრამ ყველაზე ცუდი ის არის, რომ არ იყო მისი ნაწილი. ამ ხალხისთვის ჩვენ გვჭირდება კარგი სამოქალაქო საზოგადოებებისა და მთავრობების მხარდაჭერა.
(The 1 to 2 billion poorest in the world, who don't have food for the day, suffer from the worst disease: globalization deficiency. The way globalization is occurring could be much better, but the worst thing is not being part of it. For those people, we need to support good civil societies and governments.)
ეს ციტატა ნათელს ჰფენს გლობალური განვითარების მნიშვნელოვან ასპექტს: უთანასწორობას, თუ როგორ მოქმედებს გლობალიზაცია სხვადასხვა პოპულაციაზე. მიუხედავად იმისა, რომ გლობალიზაცია ხშირად განიხილება, როგორც პროცესი, რომელიც ხელს უწყობს ეკონომიკურ ზრდას, ტექნოლოგიურ წინსვლას და კულტურულ გაცვლას, მას ასევე შეუძლია გამოიწვიოს საზოგადოების ყველაზე ღარიბი სეგმენტების გარიყვა და მარგინალიზაცია. ფრაზა "გლობალიზაციის დეფიციტი" მძაფრად ასახავს იმას, რომ მილიარდებისთვის გლობალურ ეკონომიკაში მონაწილეობის არარსებობა იწვევს ტანჯვას - არა მხოლოდ საკვების ნაკლებობის გამო, არამედ წინსვლისა და ცხოვრების დონის გაუმჯობესების ხელიდან გაშვებული შესაძლებლობების გამო. იდეა, რომ გლობალიზაციის განვითარების გზა შეიძლება მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდეს, ასახავს უფრო ინკლუზიური და სამართლიანი პოლიტიკის აუცილებლობას, რომელიც მიზნად ისახავს მარგინალიზებული თემების მოხსნას და არა მათ მიტოვებას.
სამოქალაქო საზოგადოებებისა და მთავრობების მხარდაჭერა ხდება იმპერატიული, რადგან ეს ერთეულები სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია გლობალიზაციის სარგებლის სამართლიან განაწილებაში. მათ შეუძლიათ ხელი შეუწყონ ადგილობრივ ინიციატივებს, გააძლიერონ განათლება, ჯანდაცვა და ეკონომიკური შესაძლებლობები, შექმნან ჩარჩო, სადაც ყველაზე ღარიბიც კი ინტეგრირდება გლობალურ საზოგადოებაში.
ეს ციტატა მოგვიწოდებს, გადახედოთ გლობალიზაციას ეკონომიკური მეტრიკის მიღმა. ის ხაზს უსვამს მორალურ პასუხისმგებლობას და მოუწოდებს ერთობლივი ძალისხმევისკენ, რათა განვითარება უფრო ადამიანზე ორიენტირებული გახდეს. ის გვახსენებს, რომ ჭეშმარიტი პროგრესი გულისხმობს უთანასწორობის შემცირებას და იმის უზრუნველყოფას, რომ ყველას, განურჩევლად მათი სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობისა, შეუძლია მიიღოს მონაწილეობა და ისარგებლოს გლობალიზაციაში. ასეთი მიდგომა საბოლოოდ ხელს უწყობს უფრო სამართლიან და მდგრად სამყაროს, სადაც ინკლუზია ჩაანაცვლებს გარიყვას და საერთო კეთილდღეობა ხელშესახებ მიზანად იქცევა.
---ჰანს როსლინგი---
