ჩვენ არ ვაძლევთ ღირებულებებს ჩვენს შვილებს. ჩვენ არ ვსხედვართ სადილის მაგიდასთან და ვსაუბრობთ იმ წვრილმანებზე, რაც მზრუნველ ადამიანზეა დამოკიდებული.
(We are not passing values on to our children. We are not sitting down at the dinner table talking about the tiny things that add up to caring human beings.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ყოველდღიური მომენტებისა და მცირე საუბრების მნიშვნელობას ბავშვის ხასიათის ჩამოყალიბებაში. ის ვარაუდობს, რომ მნიშვნელოვანი აღზრდა ხდება არა მხოლოდ დიდი გაკვეთილების ან ფორმალური სწავლების მეშვეობით, არამედ სადილის მაგიდასთან მარტივი ურთიერთობისა და გაზიარებული გამოცდილების მეშვეობით. ეს მცირე, თანმიმდევრული გაცვლები ხელს უწყობს ისეთი ღირებულებების დანერგვას, როგორიცაა სიკეთე, თანაგრძნობა და პასუხისმგებლობა. ჩვენს სწრაფ ცხოვრებაში ამ მომენტების უგულებელყოფა ადვილია, მაგრამ ისინი ქმნიან ბავშვის მორალური განვითარების საფუძველს. გარემოს ხელშეწყობა, სადაც ღია დიალოგი ყოველდღიური გამოცდილების შესახებ შეიძლება მნიშვნელოვნად იმოქმედოს მათ გაგებაზე ზრუნვისა და ადამიანური წესიერების შესახებ.
