ის, რაც ამ სამყაროს არ აქვს, არის სამი სურვილი, წადი ბურთზე და შეხვდი შენს პრინცს, ბედნიერად, მარადიული მაგია. ჩვენ გვყავს ყველა ბოროტმოქმედი და ბოროტი სახეობა. ვინ *გამოიგონა* ეს სისტემა?
(What this world doesn't have is the three-wishes, go-to-the-ball-and-meet-your-prince, happily-ever-after kind of magic. We have all the mangling and malevolent kinds. Who *invented* this system?)
რობინ მაკკინლის წიგნში "მზის შუქი" თხრობა გადმოსცემს მკვეთრ რეალობას, სადაც ზღაპრებში მომაჯადოებელი მაგია არ არის, როგორიცაა სამი სურვილი ან სრულყოფილი რომანი. სამაგიეროდ, სამყარო სავსეა მაგიის უფრო ბნელი, უფრო ქაოტური ფორმებით, რომლებიც არღვევენ ცხოვრებას, ვიდრე აძლიერებენ მათ. ეს კონტრასტი ხაზს უსვამს უფრო მარტივი, უფრო ოპტიმისტური არსებობის სურვილს.
მთავარი გმირი ეჭვქვეშ აყენებს ამ ბნელი სისტემის წარმოშობას, ფიქრობს, ვინ არის პასუხისმგებელი სამყაროს შექმნაზე, სადაც დომინირებს ბოროტი ძალები და არა მხიარული გამოცდილება. ეს ასახვა ხაზს უსვამს იმედგაცრუების თემას მაგიის ტრადიციული ცნებებით და ლტოლვას ცხოვრებაში უფრო იმედიანი ნარატივისკენ.
