ჩვენში - ჩვენი გული, მართლაც - არის "მიწა", რომელიც არის ჩვენი აზრებისა და გრძნობების, ჩვენი ურთიერთობების სხვებთან და საკუთარ თავთან, ისევე როგორც დედამიწა ფოთლებზე, რომლებიც ჯერ მასზე ირბენენ და შემდეგ, ვეღარ ახერხებენ სირბილს, დათმობენ მის სხეულს საზრდოს, რათა მან კვლავ გააჩინოს გაზაფხულზე.
(Within us - the heart of us, really - is a 'ground' that is to our thoughts and feelings, our relationships with others and ourselves, as is the Earth to the leaves that first race across her and then, no longer able to run, give themselves up to nourish her body so that she may give birth again come the spring.)
ეს ციტატა ხაზს უსვამს ღრმა კავშირს ჩვენს შინაგან მესა და ბუნებრივ სამყაროს შორის. ის ხაზს უსვამს იმას, რომ ისევე, როგორც დედამიწა ინარჩუნებს ფოთლებს და ხელს უწყობს განახლებას, ჩვენი შინაგანი ნიადაგი კვებავს ჩვენს აზრებს, გრძნობებსა და ურთიერთობებს. ამ ურთიერთდაკავშირების აღიარება გვაიძულებს ვიფიქროთ შინაგანი ჰარმონიისა და პიროვნული ზრდის მნიშვნელობაზე, ვაღიაროთ, რომ ჯანსაღი შინაგანი საფუძვლები შეიძლება განახლდეს და სიცოცხლისუნარიანობამდე მიგვიყვანოს ჩვენს ცხოვრებაში და მის ფარგლებს გარეთ.
