En het viel me op dat wat wij als professoren beschouwen als een 'briljante student' niets anders is dan een student die zich enthousiast bekeert tot de idiote ideeën die we hem hebben geleerd.
(And it occurred to me that what we professors think of as a 'brilliant student' is nothing but a student who is enthusiastically converted to whatever idiotic ideas we've been teaching them.)
In zijn boek 'Enchantment' onderzoekt Orson Scott Card het concept van wat het betekent om een 'briljante student' te zijn in een academische setting. Hij suggereert dat professoren vaak de fout maken dat studenten die hun leringen met heel hun hart omarmen, uitzonderlijk getalenteerd zijn, terwijl deze studenten zich in werkelijkheid eenvoudigweg conformeren aan de soms misplaatste ideeën die hun docenten naar voren brengen. Dit roept vragen op over de waarde van kritisch denken versus louter acceptatie van autoriteit in het onderwijs.
De inzichten van Card zetten aan tot nadenken over het onderwijssysteem en de eigenschappen die werkelijk genialiteit kenmerken. In plaats van conformiteit en enthousiaste overeenstemming te vieren, pleit hij voor het aanmoedigen van onafhankelijk denken en scepticisme onder studenten. Deze aanpak zou echt begrip en innovatie bevorderen, en het idee uitdagen dat enthousiasme alleen intelligentie betekent.
