Maar het was haar net zo duidelijk dat dit haar lot was, dat ze de naam ervan had genoemd en dat het tot haar was gekomen, en dat ze nu niets anders kon doen dan het bezitten.
(But it was equally clear to her that this was her fate, that she had called its name and it had come to her, and she could do nothing now but own it.)
In het verhaal "Rose Daughter" van Robin McKinley komt de hoofdpersoon tot een diepgaand besef van haar lot. Ze begrijpt dat haar huidige situatie niet alleen maar toeval is, maar een onvermijdelijke uitkomst die ze in zekere zin in haar leven heeft opgeroepen. Deze erkenning betekent een keerpunt voor haar, omdat ze nu inziet dat ze het pad dat voor haar is uitgestippeld moet accepteren en omarmen.
Deze aanvaarding van haar lot brengt een zware verantwoordelijkheid met zich mee, wat erop wijst dat hoewel ze zich misschien gevangen voelt door haar omstandigheden, er ook een gevoel van empowerment schuilt in de erkenning van haar rol bij het verwezenlijken ervan. Door deze reis van zelfontdekking leert ze eigenaar te worden van haar beslissingen en de consequenties die daaruit voortvloeien, wat haar uiteindelijk naar groei en acceptatie leidt.
