Maar de wereld draait en zelfs legendes veranderen; en ergens is er een grens, en misschien zal ooit iemand besluiten die over te steken, hoe goed bewaakt die ook is met doornen.
(But the world turns, and even legends change; and somewhere there is a border, and sometime, perhaps, someone will decide to cross it, however well guarded with thorns it may be.)
Het citaat uit Robin McKinley's "The Door in the Hedge" weerspiegelt het idee dat de tijd ervoor zorgt dat zelfs de meest gevestigde legendes evolueren en transformeren. Het suggereert dat, hoe legendarisch een verhaal ook is, het onderhevig is aan verandering naarmate de wereld vordert. Deze vloeibaarheid van legendes wijst op de dynamische aard van culturele verhalen en overtuigingen in de loop van de tijd.
Bovendien verwijst de zinsnede naar het bestaan van grenzen – zowel letterlijk als metaforisch – die individuen ervan kunnen weerhouden nieuwe ervaringen of waarheden te zoeken. Ondanks dergelijke barrières blijft er een gevoel van hoop dat iemand moedig zal kiezen om deze obstakels te overwinnen, wat de zoektocht van de menselijke geest naar onderzoek en begrip benadrukt. De beelden van ‘doornen’ accentueren de uitdagingen waarmee men te maken krijgt bij het overschrijden van deze grenzen.
