Canada heeft een immigratiebeleid dat u misschien wilt navolgen. Ze willen meer geschoolde en goed opgeleide immigranten. In feite is dat alles wat ze nemen. Maar omdat niemand naar ze kijkt, en ze geen supermacht zijn, kan het niemand iets schelen. Ze mogen dus in hun belang handelen.
(Canada has an immigration policy you might want to emulate. They want more skilled and educated immigrants. In fact, that's all they take. But, see, since nobody's watching them, and they're not a superpower, nobody really cares. So they are allowed to act in their best interests.)
Dit citaat benadrukt hoe het selectieve immigratiebeleid van Canada prioriteit geeft aan vaardigheden en opleiding, wat een op verdiensten gebaseerde aanpak weerspiegelt. Het suggereert dat Canada, omdat het op het wereldtoneel minder kritisch wordt bekeken, zich zonder inmenging van buitenaf op zijn nationale belangen kan concentreren. Dergelijk beleid zou vragen kunnen oproepen over eerlijkheid, nationale soevereiniteit en de invloed van internationaal toezicht. Het zet ons er ook toe aan om na te denken over de bredere implicaties van immigratie en of andere landen soortgelijke selectieve strategieën zouden moeten hanteren om hun ontwikkeling ten goede te komen. Hoewel het bevorderen van immigratie van geschoolde mensen voordelig lijkt, impliceert de onderliggende toon een zeker voorrecht om zonder externe beperkingen te kunnen handelen.
