Het fragment bespreekt een luchtige kijk op de sociale dynamiek van het zitten in de stoel van iemand anders. Over het algemeen worden stoelen beschouwd als openbaar eigendom in gedeelde ruimtes, waar respect voor eigendom alleen moet worden waargenomen wanneer de eigenaar aanwezig is. Wanneer alleen, kan men zich vrij voelen om elke stoel te bezetten, die de speelse en informele aard van gedeelde omgevingen benadrukt.
De tekst...