Filmmaken gaat sowieso zoveel over catharsis. Het is therapeutisch.
(Filmmaking is so much about catharsis anyway. It's therapeutic.)
Filmmaken als therapeutisch proces benadrukt de transformatieve kracht van het maken van kunst. Het stelt verhalenvertellers in staat hun emoties te verkennen en te verwerken, waardoor persoonlijke worstelingen vaak worden omgezet in gedeelde ervaringen voor het publiek. Dit louterende aspect kan helend zijn voor zowel de maker als de kijker, en bevordert begrip en emotionele ontlading. Filmen is niet alleen onderhoudend, maar dient ook als een vorm van emotionele therapie, waarbij de diepe verbinding tussen kunst en geestelijk welzijn wordt benadrukt.