Ik kan me herinneren dat alles verder in het centrum van New York dan Canal Street riskant was en het hele gebied er nog steeds uitzag als een politiefilmlocatie uit de jaren '70; toen de oorspronkelijke hokbezitters meer artistieke types waren dan geld.
(I can remember when anything further downtown New York than Canal Street was risky and the whole area still looked like a '70s cop movie location; when the original loft-owners were more dash-than-cash, artistic types.)
Dit citaat geeft op levendige wijze een nostalgische glimp weer van de transformatie van New York City. Het benadrukt hoe de binnenstad, ooit gezien als gedurfd en enigszins ruig, in de loop van de tijd is geëvolueerd en zijn ruige, filmische reputatie heeft verloren voor een meer gepolijste, gentrified scene. De vermelding van de oorspronkelijke lofteigenaren als 'dash-than-cash' onderstreept een tijd waarin kunstenaarschap en rebelse geest de buurt bepaalden, in contrast met het moderne gezicht. Dergelijke reflecties herinneren ons aan het dynamische karakter van stedelijke landschappen – aangrijpend in hun mix van geschiedenis, cultuur en voortdurende verandering.
