Ik ben geen perfecte speler.
(I'm not a perfect player.)
Het erkennen van imperfectie is een teken van nederigheid en zelfbewustzijn. Het herinnert ons eraan dat niemand feilloos is en dat groei vaak voortkomt uit het onderkennen van onze eigen tekortkomingen. Door deze mentaliteit te omarmen, kunnen we ons concentreren op voortdurende verbetering in plaats van op perfectie, wat zowel motiverend als bevrijdend kan zijn. Het stimuleert de veerkracht, omdat tegenslagen worden gezien als onderdeel van het leerproces, en bevordert de authenticiteit van onze bezigheden.