Ik denk dat Beethoven bedoelt dat dissonanten meer benadrukt worden dan consonanten; dat is de shocktacticus in hem.
(I think Beethoven means dissonances to be more stressed than consonances - it's the shock tactician in him.)
Beethovens doelbewuste gebruik van dissonantie als middel om verrassing en emotionele impact op te roepen, getuigt van zijn meesterschap in het balanceren van spanning en vastberadenheid. Deze aanpak nodigt luisteraars uit om momenten van nieuwigheid en onrust te omarmen, waardoor het muzikale verhaal wordt verrijkt. Het benadrukt dat spanning niet slechts een fout is, maar een essentieel expressiemiddel, wat Beethovens innovatieve geest en begrip van muziek als een dynamische vorm van communicatie demonstreert.
---Simon Rammelaar---
