In het Zuiden loopt de duivenjacht niet stilletjes ten einde. Soms worden, in het eenvoudigste geval, een grill en een koeler naar de rand van het veld gesleept, en worden de borsten van de duiven gegrild - meestal ingebakerd in spek, misschien met een jalapeno erin - terwijl de jagers verhalen vertellen en opnieuw vertellen over de schietpartij van die dag.
(In the South, dove hunts do not draw quietly to a close. Sometimes, at the simplest end, a grill and cooler are hauled to the edge of the field, and the doves' breasts are grilled - usually swaddled in bacon, maybe with a jalapeno tucked inside - as the hunters tell and retell tales of the day's shooting.)
Dit levendige tafereel weerspiegelt de gemeenschappelijke en feestelijke geest van de zuidelijke jachtcultuur. De beelden van het grillen van duivenborsten met spek en jalapeno roepen een gevoel van gedeelde traditie op, waarbij de spanning van de jacht wordt gecombineerd met de vreugde van lekker eten en verhalen vertellen. Het benadrukt hoe buitenactiviteiten vaak verder reiken dan de activiteit zelf, kameraadschap bevorderen en blijvende herinneringen creëren. De ongedwongen, nuchtere toon benadrukt het heilzame en pretentieloze karakter van deze bijeenkomsten, waarbij de verbinding tussen mensen, de natuur en culinaire hoogstandjes wordt gevierd.
