Het is voor de media moeilijk om een zittende president regelrecht een blanke supremacist of zelfs een racist te noemen. Als Trump nog steeds een particulier burger was, zou dit gemakkelijker zijn.
(It is hard for the media to outright label a sitting president a white supremacist, or even a garden variety racist. If Trump was still a private citizen, this would be easier.)
Dit citaat benadrukt de complexiteit die gepaard gaat met publieke beschuldigingen tegen hoge functionarissen, vooral presidenten. Het suggereert dat juridische en politieke overwegingen, samen met institutionele bescherming, het voor de media moeilijk kunnen maken om dergelijke figuren rechtstreeks aan te spreken voor racistische ideologieën. Het onderscheid dat wordt gemaakt tussen wanneer iemand aan de macht is en wanneer hij privé-burgers is, onderstreept hoe macht en publieke perceptie de verantwoording beïnvloeden. Het roept belangrijke vragen op over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting, de verantwoordelijkheid van de media en de mate van maatschappelijke tolerantie voor raciale ideologieën in leiderschapsrollen.