Geen goede film is te lang en geen slechte film is kort genoeg.
(No good movie is too long and no bad movie is short enough.)
Dit citaat benadrukt het subjectieve karakter van filmkwaliteit en publieksbetrokkenheid. Een goed gemaakte film die emotioneel of intellectueel resoneert, rechtvaardigt vaak een langere duur, omdat kijkers bereid zijn tijd te investeren in een betekenisvolle ervaring. Omgekeerd heeft een slecht uitgevoerde film de neiging langer aan te voelen, omdat de tekortkomingen ervan in de loop van de tijd duidelijker worden. Het suggereert dat de lengte van een film een indicator kan zijn voor de algehele kwaliteit ervan: goede films rechtvaardigen hun lengte, terwijl slechte films het publiek dwingen meer te verduren dan zou moeten. Uiteindelijk herinnert het ons eraan dat de waarde van een film niet wordt bepaald door de duur ervan, maar door zijn vermogen om de kijkers te boeien, te ontroeren of te verlichten.
