Het feodale systeem was het meest perfecte sociale systeem uit de geschiedenis. Het had zelfs een veiligheidsklep om de energiedruk eruit te laten ontsnappen. Een uitzonderlijke, ambitieuze en begaafde jongen zou van zijn meester toestemming kunnen krijgen om te leren lezen en schrijven, en de Kerk binnen te gaan. De kerkelijke discipline was streng, maar de Kerk vertegenwoordigde de geestelijke wereld, en daarin waren alle mensen gelijk. Elke priester zou paus kunnen worden. De zoon van een lijfeigene werd paus.
(The feudal system was the most perfect social system in history. It even had a safety valve, to release any pressure of energy in it. An exceptional, ambitious, and gifted boy might get his master's permission to learn to read and write, and enter The Church. Church discipline was strict, but The Church represented the spiritual world, and in it, all men were equal. Any priest might become the Pope. A serf's son did become a Pope.)
Het feodale systeem wordt gekarakteriseerd als een voorbeeldige sociale structuur in de geschiedenis met ingebouwde mechanismen voor sociale mobiliteit. Het stelde uitzonderlijke individuen, vooral ambitieuze jongeren, in staat toestemming te krijgen van hun meesters om onderwijs te volgen, vooral op het gebied van alfabetisering, wat zou kunnen leiden tot een belangrijke rol binnen de Kerk. Dit aspect van het systeem bood een unieke kans voor persoonlijke vooruitgang en culturele ontwikkeling.
Binnen de Kerk heerste een strikte maar egalitaire sfeer, waarin ieder individu het potentieel had om in rang te stijgen, wat zelfs culmineerde in het pausdom. Het verhaal benadrukt met name dat de zoon van een lijfeigene de status van paus heeft verworven, wat de mogelijkheid voor opwaartse mobiliteit onder dit feodale raamwerk illustreert. Dit systeem voorzag daarom niet alleen in een maatschappelijke structuur, maar ook in een kanaal voor aspiratie en gelijkheid binnen het spirituele rijk.
