Toen scheen de zon over de rand van de prairie en schitterde de hele wereld. Elk kleinste dingetje glinsterde roze naar de zon en lichtblauw naar de hemel, en langs elk grassprietje glinsterden regenboogkleurige glitters.
(Then the sun peeped over the edge of the prairie and the whole world glittered. Every tiniest thing glittered rosy toward the sun and pale blue toward the sky, and all along every blade of grass ran rainbow sparkles.)
In deze passage uit "The Long Winter" van Laura Ingalls Wilder geeft de auteur op levendige wijze een prachtige zonsopgang boven de prairie weer. Terwijl de zon opkomt, verlicht hij het landschap, waardoor alles in verschillende tinten glanst. De beelden benadrukken het betoverende uitzicht waarbij zelfs de kleinste elementen van de natuur licht reflecteren, waardoor een magische sfeer ontstaat.
De auteur benadrukt de transformatie van de wereld onder de zonnestralen en merkt op hoe het gras en de omgeving schitteren met de kleuren van de regenboog. Deze beschrijving roept een gevoel van verwondering en waardering op voor de schoonheid van de natuur bij zonsopgang, en portretteert een moment waarop alles levendig en levend lijkt.
