Ondeugden zijn sowieso gewoon overwerkte deugden. Zuinigheid en soberheid moeten worden geprezen, maar volgen ze in toenemende mate en wat vinden we aan de andere kant? Een vrek! Als we het gebruik van vrije momenten overdrijven, kunnen we uiteindelijk een invalide tegenkomen, terwijl we misschien, als we onszelf meer nutteloze tijd gunnen, onze zenuwkracht en gezondheid zouden sparen tot meer dan de waarde die het werk zou kunnen bereiken door te allen tijde het kleine bezige bijtje na te volgen.
(Vices are simply overworked virtues, anyway. Economy and frugality are to be commended but follow them on in an increasing ratio and what do we find at the other end? A miser! If we overdo the using of spare moments we may find an invalid at the end, while perhaps if we allowed ourselves more idle time we would conserve our nervous strength and health to more than the value the work we could accomplish by emulating at all times the little busy bee)
Laura Ingalls Wilder suggereert dat ondeugden vaak voortkomen uit het overdreven benadrukken van deugden. Hoewel zuinigheid en soberheid bijvoorbeeld bewonderenswaardige eigenschappen zijn, kan het tot het uiterste doorvoeren ervan leiden tot negatieve gevolgen, zoals vrek. Het idee is dat wanneer deugden te ver worden doorgevoerd, ze kunnen uitmonden in schadelijk gedrag. Een dergelijk perspectief moedigt een evenwichtige benadering van het leven aan, waarbij gematigdheid de sleutel is.
Wilder wijst ook op het belang van vrije tijd en vrije tijd. Door onszelf te overbelasten en voortdurend naar productiviteit te streven, lopen we het risico onze gezondheid en welzijn te schaden. In plaats van altijd de ‘bezige bij’ na te bootsen, is het misschien verstandiger om onszelf momenten van rust te gunnen. Dit evenwicht zou ons uiteindelijk kunnen helpen onze energie en gezondheid te behouden, wat bewijst dat rust waardevoller kan zijn dan onophoudelijke arbeid.
