Wang-mu zweeg, maar niet omdat ze zich schaamde. Ze had eenvoudigweg niets te zeggen en zei daarom ook niets.
(Wang-mu fell silent, but not because she was embarrassed. She simply had nothing to say, and therefore said nothing.)
Wang-mu koos ervoor om stil te blijven, niet uit schaamte, maar omdat ze zich in een situatie bevond waarin woorden haar tekortschoten. Het was een moment van bezinning waarin de stilte meer boekdelen sprak dan welke verbale reactie dan ook kon overbrengen. Dit benadrukt de complexiteit van communicatie en het gewicht dat stilte in bepaalde contexten kan dragen.
Dit citaat uit 'Children of the Mind' van Orson Scott Card weerspiegelt een diep begrip van menselijke emoties en interactie, waarbij wordt benadrukt dat de afwezigheid van woorden soms krachtiger kan zijn dan spreken. Uit Wang-mu's ervaring blijkt dat er momenten zijn waarop het diepgaander is om te luisteren en te internaliseren dan om een gesprek aan te gaan.
