wszystkimi żywymi istotami można manipulować, dopóki istnieje wola, jest ona stale naginana i wykręcana. Tylko umarli mogą cieszyć się luksusem wolności i to tylko dlatego, że niczego nie chcą i dlatego nie można im przeszkodzić.
(all living things are manipulated as long as there is a will, it is bent and twisted constantly. Only the dead are allowed the luxury of freedom, and then only because they want nothing, and therefore can't be thwarted.)
W „Songmaster” Orsona Scotta Carda złożoność istnienia uwydatniona jest poprzez ideę, że wszystkie żywe istoty podlegają wpływom i pragnieniom innych. Wyrażenie to sugeruje, że życie jest ciągłą walką z manipulacją, ponieważ jednostki są kształtowane przez zewnętrzną wolę, która nagina je do różnych celów. Bezlitosny charakter tej ingerencji oznacza, że wolność jest nieuchwytna dla żywych, ponieważ ich wybory i ścieżki są często wyznaczane przez siły zewnętrzne.
I odwrotnie, koncepcja wolności jest zarezerwowana dla zmarłych, którzy nie muszą już mierzyć się z ciężarami pragnień i wpływów. Brak potrzeb pozwala im na formę wyzwolenia nieosiągalną w życiu, co ilustruje głęboką ironię w dążeniu do autonomii. Zatem Card przedstawia kontemplacyjne spojrzenie na życie i śmierć, gdzie prawdziwa wolność może istnieć tylko przy braku pragnień i konfliktów, wzywając czytelników do refleksji nad naturą kontroli i niezależności.
