Pięćdziesiąt lat temu Nathan Swain zabił piętnaście wielorybów między wschodem a zachodem słońca. I ten harpon-tak jak korkociąg-teraz się wyrzucił
(fifty years ago did Nathan Swain kill fifteen whales between a sunrise and a sunset. And that harpoon-so like a corkscrew now-was flung)
W „Moby Dick” Hermana Melville'a narracja zastanawia się nad Nathanem Swainem, który niezwykle polował i zabił piętnaście wielorybów w ciągu jednego dnia. To wydarzenie, które występuje pięćdziesiąt lat wcześniej, pokazuje intensywność i skalę wielorybnictwa w tamtych czasach, podkreślając wstrząsające doświadczenia osób zaangażowanych w takie niebezpieczne zajęcia na morzu. Obrazy wywołują poczucie zarówno podziwu, jak i horroru na moc człowieka nad natury.
Opis harpuna przypomina korkociąg podkreśla mechaniczną i brutalną wydajność ustawy, sugerując głęboki komentarz do relacji ludzkości z oceanem i jego stworzeniami. Przedstawienie Melville zachęca czytelników do zastanowienia się nad implikacjami takich działań i konsekwencji, które następują w nieustępliwym poszukiwaniu zysku i dominacji nad przyrodą.
