Pomocne jest również przypomnienie sobie, że każdy człowiek jest bałaganem wewnątrz. Łatwo jest przyjąć przystojną i dobrze wyposażoną osobę przed sobą, ma to wszystko razem i dlatego jest twój lepszy. Rzeczywistość jest taka, że każdy jest koszykiem wewnątrz. Niektórzy ludzie po prostu chowają to lepiej. Znajdź mi normalną osobę, a pokażę ci kogoś, kogo nie znasz tak dobrze. Pomaga sobie przypomnieć, że twoje własne wady nie są takie złe w porównaniu z wszystkimi innymi. I
(I also find it helpful to remind myself that every human is a mess on the inside. It's easy to assume the good-looking and well-spoken person in front of you has it all together and is therefore your superior. The reality is that everyone is a basket case on the inside. Some people just hide it better. Find me a normal person and I'll show you someone you don't know that well. It helps to remind yourself that your own flaws aren't that bad compared with everyone else's. I)
W książce Scotta Adamsa „Jak porażić prawie wszystko i wciąż wygrywać”, przekazuje potężne przesłanie o wewnętrznych zmaganiach, z którymi wszyscy się borykają. Przypomina nam, że pomimo wyglądu każda osoba zajmuje się własną złożonością i niepewnością. To zrozumienie pomaga przeciwdziałać tendencji do poczucia gorszej od innych, którzy wydają się bardziej wyrzucone, pozwalając na bardziej współczujący pogląd na nas samych i otaczających nas ludzi.
Uznając, że każdy ma swoje własne wyzwania, Adams zachęca czytelników do przyjęcia swoich wad i poczucia mniej samotnych w swoich doświadczeniach. Podkreśla znaczenie empatii i samoakceptacji, podkreślając, że wiele osób po prostu kryje swój bałagan lepiej niż inni. Ostatecznie ta perspektywa może prowadzić do większej pewności siebie i bardziej zrównoważonego spojrzenia na interakcje międzyludzkie.
