Oto moja historia, niech przyniesie trochę uśmiechu i łzy, Wydarzyła się dawno, dawno temu, Daleko i dawno temu, Poza nocnym wiatrem, wyje i zawodzi, Przyjdź i posłuchaj mnie, Opowiadacza Opowieści!
(So here is my story, may it bringSome smiles and a tear or so,It happened once upon a time,Far away, and long ago,Outside the night wind keens and wails,Come listen to me, the Teller of Tales!)
Narracja rozpoczyna się zaproszeniem do wysłuchania historii, która ma wywołać zarówno radość, jak i nostalgię. Nadaje scenie kapryśny ton, sugerując starożytną opowieść o emocjonalnej głębi. Narrator zachęca słuchaczy do przyłączenia się do doświadczenia, sugerując związek między wydarzeniami z przeszłości a chwilą obecną.
Ta historia, oprawiona w baśń, obiecuje przygodę i ciepło, z wplecioną w nią nutą smutku. Odniesienie do nocnego wiatru sugeruje atmosferę pełną tajemnic, zachęcającą widzów do nawiązania kontaktu z Opowiadaczem bajek i zanurzenia się w rozwijającej się narracji. Ogólna esencja oddaje urok opowiadania historii i ponadczasowy urok opowieści, które poruszają serce.
