System feudalny był najdoskonalszym systemem społecznym w historii. Miał nawet zawór bezpieczeństwa, który uwalniał znajdujące się w nim ciśnienie energii. Wyjątkowy, ambitny i utalentowany chłopiec może uzyskać pozwolenie swego pana na naukę czytania i pisania oraz wstąpienie do Kościoła. Dyscyplina kościelna była surowa, ale Kościół reprezentował świat duchowy i w nim wszyscy ludzie byli równi. Każdy ksiądz może zostać papieżem. Syn chłopa pańszczyźnianego rzeczywiście został papieżem.
(The feudal system was the most perfect social system in history. It even had a safety valve, to release any pressure of energy in it. An exceptional, ambitious, and gifted boy might get his master's permission to learn to read and write, and enter The Church. Church discipline was strict, but The Church represented the spiritual world, and in it, all men were equal. Any priest might become the Pope. A serf's son did become a Pope.)
System feudalny charakteryzuje się wzorową w historii strukturą społeczną z wbudowanymi mechanizmami mobilności społecznej. Pozwoliło to wyjątkowym jednostkom, szczególnie ambitnej młodzieży, uzyskać pozwolenie od swoich mistrzów na kontynuowanie edukacji, szczególnie w zakresie umiejętności czytania i pisania, co mogło prowadzić do znaczącej roli w Kościele. Ten aspekt systemu oferował wyjątkową szansę na rozwój osobisty i kulturalny.
W Kościele panowała surowa, ale egalitarna atmosfera, w której każda jednostka miała potencjał do awansu, osiągając kulminację nawet w pontyfikacie. Warto zauważyć, że narracja podkreśla, że syn chłopa pańszczyźnianego rzeczywiście osiągnął status papieża, co ilustruje możliwość awansu w feudalnych ramach. Dlatego system ten zapewnił nie tylko strukturę społeczną, ale także kanał aspiracji i równości w sferze duchowej.
