To historia, którą ty i ja stworzymy razem w twojej pamięci. Jeśli ta historia w ogóle coś dla ciebie znaczy, to kiedy będziesz ją później wspominał, pomyśl o niej nie jako o czymś, co stworzyłem, ale raczej jako o czymś, co stworzyliśmy razem.
(The story is one that you and I will construct together in your memory. If the story means anything to you at all, then when you remember it afterward, think of it, not as something I created, but rather as something that we made together.)
Cytat podkreśla wspólny charakter opowiadania historii i pamięci. Sugeruje, że narracja, w którą się angażujemy, nie jest jedynie wytworem wyobraźni autora, ale wspólnym doświadczeniem czytelnika i pisarza. Ta interakcja dodaje opowieści głębi i osobistego znaczenia, czyniąc ją wspólnym dziełem, które bardziej przemawia do czytelnika.
Ujmując historię jako coś wspólnie skonstruowanego, autor zachęca czytelników do wzięcia aktywnej roli w kształtowaniu swojego zrozumienia i interpretacji fabuły. Podkreśla ideę, że nasze wspomnienia związane z historiami ewoluują w wyniku naszych osobistych doświadczeń i refleksji, ostatecznie tworząc wyjątkową więź między historią a czytelnikiem.
