George Bernard Shaw, yalnızca üniversitelerde öğretilen içeriğe değil, bilginin işlenme ve içselleştirilme biçimine de değinen, esprili bir maskeyle keskin bir eleştiri sunuyor. Alıntı, ister felsefe, ister bilim ya da sanat olsun bilginin, kişinin entelektüel kapasitesi ve zihniyetinden süzülmediği sürece tarafsız olduğunu öne sürüyor. Bir 'aptal' bu disiplinleri yanlış yorumlar ve çarpıtır: Felsefe aptallığa dönüşür - boş veya aptalca düşünce, bilim batıl inançlara indirgenir - ampirik temelleri olmayan inançlar ve sanat bilgiçlik batağına saplanır - önemsiz ayrıntılarla veya dogmalarla aşırı derecede ilgilenir.

Bu düşünce bizi yalnızca öğretileni değil, eğitimin anlayışı nasıl şekillendirdiğini sorgulamaya davet ediyor. Sadece üniversiteye gitmek veya bilgi biriktirmek, bilgeliği veya aydınlanmayı garanti etmez. Eleştirel düşünme, açık fikirlilik ve bilgiyi sentezleme ve bağlamsallaştırma yeteneği çok önemlidir. Shaw, aydınlanma yerine çarpık inançlara yol açabilecek ezberci öğrenmeye veya bilginin yüzeysel tüketimine karşı uyarıda bulunuyor gibi görünüyor.

Daha geniş anlamda, bu alıntı, aşırı bilgi yükünün kolayca yanlış yorumlanabileceği veya kötüye kullanılabildiği günümüzde son derece alakalı olmaya devam ediyor. Hem eğitimcileri hem de öğrencileri yüzeysel bilginin ötesine ulaşmaya ve anlayışlı bir zihin geliştirmeye zorluyor. Ancak o zaman eğitim, yalnızca gerçek anlayıştan yoksun bilgi papağanları üretmek yerine, bireyleri ve toplumları gerçekten güçlendirebilir.