Leon Uris'in bu alıntısı hikaye anlatımında ve hatta belki de hayattaki temel bir prensibin altını çiziyor: amaç ve yönün önemi. Bir roman hazırlarken varış yerini (son bölümü) bilmek yalnızca hikayeye tutarlılık kazandırmakla kalmaz, aynı zamanda önceki her bölümün anlamlı olmasını ve tatmin edici bir sonuca katkıda bulunmasını sağlar. Bu yaklaşım evrensel olarak yazmanın ötesinde de geçerlidir; Açık bir hedefe veya vizyona sahip olmak, herhangi bir çabada başarıya ulaşmak için çok önemlidir.

Çoğu zaman insanlar sonu büyük bir gizem ya da soyut bir varış noktası olarak görürler ama Uris bunun hiç de öyle olmadığını öne sürüyor. 'Sır' hiç de sır değil; bu, nereye varmak istediğinizi bilme konusundaki netlik ve kararlılıkla ilgilidir. Bu fikir güçlendirici olabilir: Hedeflerimizi tanımlayarak hayatımızın anlatısının kontrolünü elimize alır ve anlamlı sonuçlar elde etmek için kararlı bir şekilde çalışırız. Ayrıca her adım mantıksal olarak sonuca doğru ilerlediği için disiplini de teşvik eder.

Bu bakış açısı, yaratıcılığın ve kendiliğindenliğin, önceden belirlenmiş sonuçlar olmadan tüm yolculuğa rehberlik etmesi gerektiği yönündeki romantik düşünceye meydan okuyor. Bunun yerine, yapılandırılmış bir vizyonun yaratıcılığı engellemek yerine artırdığını öne sürüyor. Yazarlar için bu, 'son bölümü' akılda tutmak anlamına gelir; bu, anlatının konularının ve karakterlerin kasıtlı ve tatmin edici bir şekilde dokunmasına olanak tanır.

Sonuçta bu alıntı, netliği yalnızca yazarken teknik bir gereklilik olarak değil, aynı zamanda derin bir yaşam stratejisi olarak benimsemeyi teşvik ediyor. Anlamlı bir şeye başlamanın, onun nasıl bitmesini istediğimizi anlamayı gerektirdiğini, bunun da her adımı kasıtlı ve amaçlı bir eyleme dönüştürdüğünü kabul etmemizi sağlar.